Het beeld­houww­erk van Anita Molinero (Floirac, 1953) hoeft geen introductie meer in Frankrijk. Het is uitsluitend gemaakt met gebruikte voorwerpen die de artieste zelf verzamelt. Haar werk wordt vaak omschreven als ​’punk’ en dat heeft alles te maken met de mee­do­gen­loze, onom­keer­bare manier waarop ze de gere­cu­pereerde voorwerpen aanpakt: ze worden verwarmd, verbrand, uitgerekt, in stukken gesneden, samenge­drukt of te pletter gegooid. Het materiaal wordt tot het uiterste van het vormeloze gedreven en verandert zo in een ontmoeting tussen gebaar en mate­ri­aliteit. Verwoesting en creatie, dood en wed­erge­boorte komen samen in een indruk­wekkend werk dat symbool staat voor een wereld die wordt gedomineerd door over­pro­duc­tie en de uitputting van natuurlijke hulpbronnen. Voor haar eerste grote ten­toon­stelling in België heeft Anita Molinero ver­schil­lende nieuwe producties gecreëerd met materialen uit de streek.