«…puisque bafouillent aussi les astres» […omdat zelfs de sterren stamelen] is de eerste grote retrospectieve van Chantal Maes (Brussel, 1965). Tijdens deze tentoonstelling deelt de Belgische fotografe haar volledige oeuvre, met bekende reeksen, nog niet eerder getoonde ensembles en recente werken die ze speciaal voor de gelegenheid heeft gecreëerd. Het geheel is het resultaat van een grondig avontuur dat de kunstenares drie jaar geleden met Jean-François Chevrier en Élia Pijollet aanving en een corpus met dertig jaar aan materiaal: verschillende foto’s, maar ook video- en geluidsopnames en gefilmde performances die verband houden met de ervaring rond stotteren. Het eindwerk is tegelijkertijd een blik op het verleden (ze deelt een groot, divers en gestructureerd corpus) als op de toekomst, met een knipoog naar projecten die nog komen zullen.